2003: «Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο» του Θανάση Βαλτινού

Έρμαιο ενός ανέμου διαφορετικού, ίσως και μιας εφιαλτικής ψευδαίσθησης, η γυναίκα του Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο έρχεται να μας αφηγηθεί το μακρινό ταξίδι της μνήμης της.

Ένα ταξίδι άναρχο με προορισμό το «χθες» και στόχο μιαν απελπισμένη επικοινωνία. Ξετυλίγοντας το κουβάρι των αναμνήσεων τολμά και γκρεμίζει τους κοινωνικούς μύθους, που τη θέλουν εγκλωβισμένη στους κανόνες της οικογένειας, του καθωσπρεπισμού, της θρησκείας , των ανθρώπινων σχέσεων.

Καταθέτει το βαθύ κενό που άφησε μέσα της η αδυναμία της να χωρέσει σ’ αυτό που ο κόσμος ονομάζει «φυσιολογική ζωή», μια ζωή με συζύγους, φίλους, παιδιά, λεφτά, εραστές…

Καθώς οι δείκτες της ζωής της σημαίνουν πια το τέλος των πόθων, στέκει μετέωρη ανάμεσα σε όλα εκείνα που στα όνειρα πόθησε και στη ζωή δε γεύτηκε ποτέ.

Σκηνοθεσία: Χριστίνα Δίμιζα

Σκηνικά- Κοστούμια: Λέττα Πετρουλάκη

Μουσική: Στάθης Γυφτάκης

Επιμέλεια κίνησης: Λίλλυ Τριαντάρη

Φωτισμοί: Δ. Φίλντισης, Χ. Συκάς

Παίζουν: Σταυρούλα Αλεξανδροπούλου Σίνναμον Βαρσαμούλη Κατερίνα Όστερ Ελεάννα Παναγουλέα Ναυσικά Πέππα- Τριαντάρη Αμαλία Ταταρέα

Κατασκευή Σκηνικού: Γιώργος Αγγελόπουλος

Επιμέλεια Προγράμματος: Χριστίνα Δίμιζα

Ηλεκτρονική επεξεργασία, εκτύπωση: Γ. Δικαίος Ο.Ε.